انجمن آبیاری و زهکشی ایران نشریه آبیاری و زهکشی ایران 2008-7942 15 6 2022 01 21 Evaluation of Heavy Metal Pollution in Water Resources of Tabriz Plain Using Qualitative Indicators ارزیابی آلودگی فلزات سنگین در منابع آب دشت تبریز با استفاده از شاخص‌های کیفی 1421 1431 142750 FA علیرضا احمدی کارشناسی ارشد، دانشکده محیط زیست، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2021 07 31 Groundwater quality assessment of this vital resource is of great importance. Therefore, the present study investigates the quality of Tabriz plain water using MI and PoS indices along with the normal distribution and Pearson correlation. The results obtained from the analysis of water samples taken in Tabriz plain show that the concentration of all heavy metals for irrigation consumption is less than the WHO limit, while for drinking the average concentration of arsenic and cadmium is higher than the limit and is close to the specified range. According to the PoS index, 20% of the samples are highly contaminated and 47% are highly contaminated. The results of MI index showed that 34% of the samples are in the range of low and medium pollution. Be. Agricultural and industrial activities along with non-compliance with environmental issues can have an adverse effect on water quality in the region, while the main water pollution in the region can be considered due to improper use of fertilizers and pesticides and inadequate drainage of agricultural activities. ارزیابی کیفی آب زیرزمینی این منبع حیاتی از اهمیت به سزایی برخوردار است. ازاین‌رو پژوهش حاضر به بررسی کیفی آب دشت تبریز با استفاده از شاخص‌های MI و PoS همراه با بررسی توزیع نرمال و همبستگی پیرسون پرداخته است. نتایجی که از آنالیز نمونه‌های آب برداشت‌شده در دشت تبریز به‌دست‌آمده نشان می‌دهد که، غلظت تمام فلزات سنگین برای مصرف آبیاری کمتر از محدوده WHO می‌باشد درحالی‌که برای نوشیدن میانگین غلظت آرسنیک و کادمیم بیشتر از حد مجاز می‌باشد و روی نزدیک به محدوده تعیین‌شده می‌باشد. بر اساس محاسبه شاخص PoS، %20 از نمونه‌ها دارای آلودگی خیلی‌زیاد می‌باشد و 47% آلودگی زیاد را دارا می‌باشد. نتایج شاخص MI نشان داد که 34% نمونه‌ها در محدوده آلودگی کم و متوسط قرار دارند.عمده دلیل آلودگی آب منطقه به فلزات سنگین را می‌توان ابتدا فعالیت‌های کشاورزی و صنعتی دانست که بدون توجه به مسائل محیط‌زیستی انجام می‌شود و بعدازآن تأثیر سازندهای زمین‌شناسی منطقه می‌تواند تأثیرگذار باشد. فعالیت‌های کشاورزی و صنعتی همراه با عدم رعایت مسائل زیست‌محیطی می‌تواند تأثیر نامناسبی بر کیفیت آب منطقه بگذارد درحالی‌که می‌توان عمده آلودگی آب منطقه را با توجه به استفاده بی‌رویه از کود و آفت‌کش‌ها و عدم زهکشی نامناسب فعالیت‌های کشاورزی دانست. https://idj.iaid.ir/article_142750_fad86ceb1457a1b31e0f2f74d345ab3e.pdf