انجمن آبیاری و زهکشی ایران نشریه آبیاری و زهکشی ایران 2008-7942 17 5 2024 01 21 Evaluation of the Zarandieh Saveh Aquifer Sustainability, Iran ارزیابی پایداری منابع آب زیرزمینی دشت زرندیه ساوه 817 830 182245 FA ساناز بیگدلی دانشجوی فارغ التحصیل کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران 0009-0002-8849-4924 کیومرث ابراهیمی گروه مهندسی انرژی های نو و محیط زیست، دانشکده علوم و فنون نوین، دانشگاه تهران، 0000-0002-9914-4383 علی اکبر داودی راد استادیار پژوهشی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی‌استان‌مرکزی، سازمان تحقیقات، آموزش‌و ترویج کشاورزی 0000-0001-6539-2912 عبدالحسین هورفر گروه مهندسی آبیاری و آبادانی، دانشگاه تهران، ، ایران 0000-0003-3666-5517 Journal Article 2023 03 06 Herein, the stability of the Zarandieh-Saveh aquifer was investigated, based on field monitoring data and simulation. It was simulated involving GMS software and calibrated and vitrificated in both steady-state and unsteady-state conditions, for 84 monthly steps(2012 to 2022). The values of Aquifer Sustainability(AS) and Groundwater Dependence(DG) indices calculated equal to 31.1% and 0.78%, respectively, which shows the aquifer is in a critical condition and the region is highly dependent on groundwater. According to the Groundwater Damping Index(GDR), with the continuation of the present extraction process, the aquifer will be completely discharged in the next 53 years. The scenario of 20% reduction in annual extraction as the most appropriate scenario will result a rise equal 4 meters in ten years. The operation of the seasonal floods artificial recharging project has had a significant effect on improving the level of this aquifer. The interbasin transfer and recharging scenario of Al-Ghadir Dam overflow have a positive and significant effect on the groundwater level equal to 0.75 meters per year. Based on the results, the parameters and factors affecting the balancing of the Zarandieh aquifer, the first priority is to reduce the exploitation and then increase of recharging from the Al-Ghadir dam overflow site, which can have significant effects on the stability of this aquifer. در این پژوهش وضعیت پایداری منابع آب‌زیرزمینی دشت زرندیه‌ ساوه بر مبنای داده‌ برداری میدانی و شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای بررسی شد. با استفاده از اطلاعات داده برداری‌های میدانی، شبیه‌سازی آبخوان با نرم‌افزار GMS انجام و مدل برای حالت پایدار و ناپایدار در 84 گام ماهانه(1390 تا 1400) واسنجی و صحت سنجی شد. سه سناریوی کاربردی برای احیاء آبخوان بررسی شد. مقادیر شاخص‌های پایداری آبخوان(AS) و وابستگی به آب‌زیرزمینی(DG) به ترتیب برابر 31.1 و 0.78 درصد بدست آمد که نشان می‌دهد آبخوان در شرایط بحرانی است و منطقه وابستگی شدیدی به منابع آب‌زیرزمینی دارد. براساس شاخص‌ میرایی(GDR) با ادامه روند برداشت، آبخوان 53 سال دیگر بطور کامل تخلیه خواهد شد. سناریوی کاهش برداشت 20 درصدی سالانه به‌عنوان مناسب‌ترین سناریو منتج به افزایش تراز 4 متری آبخوان طی ده سال خواهد ‌شد. اجرای طرح تغذیه‌مصنوعی سیلاب های فصلی موجود، اثر قابل توجهی بر احیاء آبخوان داشته است. سناریوی انتقال و تغذیه سرریز سد الغدیر می‌تواند بر تراز آب‌زیرزمینی تأثیر مثبت و قابل توجهی، معادل 0.75متر در سال داشته باشد. براساس نتایج، پارامترها و عوامل مؤثر بر تعادل‌بخشی آبخوان زرندیه، در اولویت اول کاهش برداشت و سپس افزایش تغذیه از محل سرریز سد الغدیر است که می‌تواند اثرات قابل توجهی در پایداری این آبخوان داشته باشد. https://idj.iaid.ir/article_182245_9cbdcfe957a901754cd40764edc7a76e.pdf