انجمن آبیاری و زهکشی ایران نشریه آبیاری و زهکشی ایران 2008-7942 11 4 2017 10 23 A Novel Attitude on Classical Hydrology نگرشی نوین بر هیدرولوژی کلاسیک 539 551 55746 FA آمنه میان‌آبادی فارغ تحصیل دکترای گروه مهندسی آب، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0002-8948-6881 حجت میان‌آبادی استادیار گروه مهندسی آب، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران امین علیزاده استاد گروه پژوهشی زیست محیطی خاوران، مشهد، ایران Journal Article 2016 12 21 Due to increasing human activities and its impacts on the environment and water resources, a paradigm shift in hydrological modeling is inevitable. For better modeling of basins’ hydrological behavior, especially with considering the human influences, hydrologist should have an appropriate understanding of the hydrology, models and modeling.  By definition, hydrology, which describes the behavior of water above, over and through the Earth, is a multi-disciplinary science which investigates the relationship between the earth and life sciences. There are two approaches for hydrological modeling, Newtonian and Darwinian, based on which the bottom-up and top-down approaches were developed. Considering the pros and cons of each approach, combination of the bottom-up and top-down approaches can help to a better understanding and modeling of the hydrological system of the basins. In this paper, we discuss the novel approach and its challenges in hydrological modeling. Based on the previous studies, we must change our approach to model hydrological systems for a better understanding of the complex coupled human-environmental systems. Emerging the new sciences of socio-hydrology and sustainability science indicates the undeniable role of humans in the environment and the importance of sustainable development. To reach a sustainable development, it is crucial to empower the young hydrologists to cope with the new water resources challenges in a changing world by reframing hydrology education.  با توجه به افزایش فعالیت­های انسانی در طبیعت و اثرات آن بر محیط زیست و منابع آبی، لزوم تغییر رویکرد در مدل­سازی هیدرولوژی اجتناب­ناپذیر است. برای مدل­سازی بهتر رفتار هیدرولوژیکی حوضه­ها به­ویژه با درنظرگرفتن دخالت انسان در طبیعت، متخصصان هیدرولوژی باید درک درستی از هیدرولوژی، مدل و مدل­سازی داشته باشند. بنا به تعریف، علم هیدرولوژی که رفتار آب را در بالا، رو و داخل زمین توصیف می­کند، یک علم چندبخشی است که ارتباط بین علوم زمین و علوم زیستی را بررسی می­کند. مدل­سازی در هیدرولوژی با دو رویکرد نیوتنی و داروینی انجام می­شود و بر اساس این رویکردها، رویکردهای پایین- بالا و بالا- پایین توسعه یافته­اند. با توجه به مزایا و معایب هر رویکرد، ترکیب این دو رویکرد می­تواند به فهم بهتر سیستم هیدرولوژیکی حوضه­ها و مدل­سازی آن کمک کند. در این مقاله با مرور مطالعات صورت گرفته، به مباحث مطرح شده جدید در زمینه مدل­سازی هیدرولوژی و چالش­های جدید مربوط به آن پرداخته می­شود. بر اساس مطالعات صورت گرفته برای درک بهتر سیستم­های درهم تنیده جفت شده انسان- محیط باید نگرش خود را به علم هیدرولوژی تغییر داده و رویکرد جدیدی در این زمینه اتخاذ شود. پیدایش علوم جدید هیدرولوژی اجتماعی و علم پایداری نشان از نقش غیرقابل انکار انسان در محیط زیست و اهمیت زیاد توسعه پایدار دارد که برای رسیدن به این هدف باید با تغییر سیستم آموزش هیدرولوژی متخصصان جوان هیدرولوژی را برای مدیریت چالش­های جدید مربوط به منابع آبی در جهان در حال تغییر آماده کرد. https://idj.iaid.ir/article_55746_4c125d2990e09600096071a266abc66b.pdf