انجمن آبیاری و زهکشی ایران نشریه آبیاری و زهکشی ایران 2008-7942 12 5 2018 12 22 New Sharp-Crest Weir with Purpose of Increasing Flow Rate Accurate and Decreasing Sediment in Irrigation Channels طرح جدید سرریزهای لبهتیز کسینوسی با هدف افزایش دقت اندازهگیری دبی و جلوگیری از رسوبگذاری در شبکه های آبیاری 1016 1028 81773 FA سعید صالحی دانشجوی دکتری سازه‌های آبی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد کاظم اسماعیلی دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0001-5354-0949 امیرحسین عظیمی دانشیار دانشگاه لیکهد کانادا Journal Article 2017 10 07 Rectangular weirs are used in irrigation system to measuring flow rate. One of the most important difficult in these weirs is sediment. Gathered sediment at the upstream weirs usually can change the hydraulic structures flow behind the weirs at the upstream. It can be caused to decreasing discharge coefficient and make sharp weir to board weirs. Recently some alternative proposed to solve this defect. Some solution focused to increasing turbulence intensity that it can cause to rising sediment transport at the upstream weirs. This study for obtaining this purpose, introduce new sharp-cosine weirs. In this research velocity components were calculated by using ADV device in grid plane (2cm*4cm). Turbulence intensity counted as Wilcox (1993) equation at the upstream plane weirs. Values turbulence intensity compared with rectangular weir. Result show by using this weir type sediment transport increased 47 percent versus rectangular weir. Also, the turbulence intensity in cosine weir with w/b=0.1 has maximum value. By embanking sediment at the upstream weirs invested effect of turbulence intensity on sediment transport, too. Finally, maximum depth of score hole occurred in cosine weir with w/b=0.1 and this matter indicated that places occurred maximum turbulence intensity predicted these occurred maximum depth of score hole. It emphasizes turbulence intensity has significant relative with sediment transport in sharp weirs. در شبکه­های آبیاری، رسوب­گذاری و تشکیل دلتای رسوبی در بالا­دست سرریز لبه­تیز از مشکلات سرریز­ها است. بدین منظور، تغییر در هندسه مقطع سرریز و ارایه طرحی نو برای تغییر شرایط هیدرولیکی در بالادست مورد توجه می­باشد. در این راهکار، با افزایش شدت آشفتگی⁴ در بالادست سرریز، از رسوب­گذاری در این ناحیه جلوگیری به عمل می­آید. با هدف افزایش شدت آشفتگی در سرریز­ها، سرریز با دیواره کسینوسی با عرض گلویی مختلف معرفی شد. ارزیابی تأثیر سرریز جدید با دیواره کسینوسی بر شرایط جریان توسط مقایسه داده­های شدت آشفتگی و پروفیل آبشستگی در پشت دیواره سرریز صورت گرفت. محاسبه شدت آشفتگی در بالا­دست سرریز، به وسیله سرعت­سنج صوتی (ADV) انجام شد. میزان شدت­آشفتگی از رابطه ویلکاکس⁵ برآورد شد. نتایج نشان داد سرریز دیواره کسینوسی با بازشدگی w/B=0.1 بیش­ترین شدت­آشفتگی در بالادست سرریز را ایجاد می­کند. نتایج شدت آشفتگی با نتایج پروفیل آبشستگی در بالا­دست سرریز مورد مقایسه و ارزیابی قرار داده شد. در نهایت مشاهده شد که افزایش شدت آشفتگی حاصل از تغییر شرایط هیدرولیکی سرریز در بالادست، بر شسته شدن و خودپالایی سرریز، تأثیر­گذار است. در سرریز­های کسینوسی نسبت به سرریز­های مستطیلی، خودپالایی رسوبات تا 47% افزایش پیدا می­کند. https://idj.iaid.ir/article_81773_9f48597b8abf893bd6e44327c7f0e5d9.pdf