انجمن آبیاری و زهکشی ایران نشریه آبیاری و زهکشی ایران 2008-7942 12 5 2018 12 22 Preparation of Spatial Distribution Maps of Soybean Water Requirement in Mazandaran تهیه نقشههای پهنهبندی نیاز آبی سویا در استان مازندران 1059 1072 81776 FA محمد اسماعیل کمالی پژوهشگر پسا دکتری، گروه مهندسی آب، دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2018 02 21 Soybeans are usually grown in warm weather and water supply is necessary for them. Therefore, preparation of soybeans water requirement maps in Mazandaran province was aimed in the current study. The needed information including the characteristics of climate, crop and the study area was formed in GIS. Reference evapotranspiration was computed by using FAO Penman-Monteith method and climatic data from 51 weather stations. By determining crop coefficient curve in the different growth stages, the 10-day soybean water requirement was obtained. After conducting trend and anisotropy analysis, spatial autocorrelation of the data was determined by calculating experimental semivariograms and fitting semivariogram models. Data were interpolated by using different deterministic and geostatistic methods. Interpolations error were determined based on Root Mean Square Error (RMSE) and Root Mean Square Standardized Error (RMSSE) from cross validation technique. Maps showed that the highest soybean water requirement happened in August which was 4.45-5.26 mm/day. Total soybean water requirement was obtained 511 to 613 that was 511 to 560 mm for the western region, followed by 560 to 580 mm for the eastern coastal, 580 to 595 mm for the eastern central and 595 to 613 mm for the eastern south. Resuts had significant difference compared to studied stations in Reference Book and National Water Document. با توجه به کشت سویا در فصول گرم سال و ضرورت تامین آب برای آن، در این تحقیق تهیه نقشه نیاز آبی سویا در استان مازندران مدنظر قرار گرفت. اطلاعات مورد نیاز شامل داده­های اقلیم، گیاه و منطقه موردمطالعه در محیط GIS جمع­آوری شد. تبخیر-تعرق مرجع به روش فائو-پنمن-مانتیث و با استفاده از داده­های 51 ایستگاه هواشناسی محاسبه شد. با تعیین نمودار ضریب گیاهی در مراحل مختلف رشد، نیاز آبی در دوره­های 10 روزه بدست آمد. پس از انجام آنالیز روند و ناهمسانگردی، تابع رفتاری داده­ها با محاسبه نیم­تغییرنمای تجربی و برازش مدل‌های نیم­تغییرنما تعیین شد. درون‌یابی داده­ها با استفاده از روش‌های مختلف زمین­آماری و قطعی انجام شد. خطای درون‌یابی بر اساس شاخص­های ریشه میانگین مربع خطا (RMSE) و ریشه میانگین مربع خطای استاندارد شده (RMSSE) حاصل از ارزیابی متقابل بدست آمد. نقشه­ها نشان دادند که بیش­ترین میزان نیاز آبی در مرداد­ماه و 45/4 تا 26/5 میلی­متر در روز است. مجموع نیاز آبی 511 تا 613 میلی­متر بدست آمد که در مناطق غربی 511 تا 560 و در مناطق شرقی در بخش­های شمالی 560 تا 580، بخش­های مرکزی 580 تا 595 و بخش­های جنوبی 595 تا 613 میلی‌متر می­باشد. نتایج با مقادیر سند ملی و کتاب مرجع اختلاف معنی­داری داشته است. https://idj.iaid.ir/article_81776_c386493506d9c67ef6701660db27a79e.pdf